adjective (صفت)common
صفت — شکست خورده
شکست خوردهبازنده
شکست خورده در یک مسابقه یا نبرد
Having been beaten in a contest or battle
«تیم شکست خورده سکوتکنان میدان را ترک کرد.»
“The defeated team left the field silently.”
«او پس از آزمون احساس شکست کرد.»
“He felt defeated after the test.”
تفاوت با واژههای مشابه
vanquished— شکستخورده
رسمی. به طور کامل در نبرد شکست خورده.
Formal. Means thoroughly beaten in conflict.