defraud
دریافت غیرقانونی پول یا دارایی از کسی با فریب دادن او.
To illegally obtain money or property by deceiving someone.
«او بهخاطر تلاش برای کلاهبرداری از بانک دستگیر شد.»
“He was arrested for trying to defraud the bank.”
«او سرمایهگذاران را با جعل گزارشها فریب داد.»
“She defrauded investors by falsifying reports.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. در مکالمات روزمره برای فریب دادن و گرفتن پول از کسی به کار میرود. کلمه defraud رسمیتر و قانونیتر است.
Informal. Used in everyday speech for cheating someone out of money, often involving trickery or lies. 'Swindle' and 'defraud' can be interchangeable in many cases, but 'defraud' is more formal/legal.
روزمره. کلمه عمومیتر برای رفتار نادرست است؛ همیشه به حوزه مالی یا قانونی محدود نمیشود.
Everyday. Broad term for dishonest behavior; can mean breaking rules or lying. Not always involving legal or financial context as with 'defraud'.