deponent
کسی که در دادگاه یا موقعیتی رسمی زیر سوگند شهادت میدهد.
A person who gives testimony or evidence under oath, especially in legal contexts.
«شاهد بهوضوح درباره تصادف شهادت داد.»
“The deponent testified clearly about the accident.”
«وکیل از شاهد بهدقت بازجویی کرد.»
“The lawyer questioned the deponent thoroughly.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در دادگاه بهعنوان کسی که شهادت میدهد جایگزین 'deponent' میشود؛ 'witness' کلمهای عمومیتر و متداولتر است.
Common. Interchangeable with 'deponent' in general legal contexts as someone who testifies. 'Witness' is broader and more common in everyday language.
رسمی/حقوقی. فقط در موقعیتهای قانونی به کسی گفته میشود که شهادت میدهد؛ در مکالمه روزمره نادر است.
Formal/legal. Used only in legal contexts to mean a person giving testimony. Rare in everyday speech.
متضادها
ویژگی برخی از افعال لاتین که شکل ظاهریشان مجهول است ولی معنیشان معلوم است.
Describing certain Latin verbs that have passive form but active meaning.
«در لاتین، 'loquor' یک فعل دپوژنتم است که به معنی «من صحبت میکنم» است.»
“In Latin, 'loquor' is a deponent verb meaning 'I speak.'”
«افعال دپوژنتم غیرعادی هستند چون ظاهر مجهول دارند ولی کار معلوم انجام میدهند.»
“Deponent verbs are unusual because they look passive but act active.”