witness
کسی که اتفاقی مثل جرم یا حادثه را با چشم خود دیده باشد.
A person who sees an event, typically a crime or accident, happen.
«شاهد حادثه را بهروشنی دید.»
“The witness saw the accident clearly.”
«ما به شاهدانی برای سرقت نیاز داریم.»
“We need witnesses to the robbery.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی کسی چیزی را میبیند و متوجه میشود جایگزین witness میشود اما witness تجربه مستقیم را میرساند؛ مثلاً observer یک مراسم درست است اما observer یک جرم حس حقوقی ندارد.
Formal. Can replace 'witness' when referring to someone who watches or notices something, but 'witness' implies direct experience of an event. For example, 'observer of a ceremony' works, but 'observer of a crime' loses legal sense.
غیررسمی. کسی که تماشا میکند ولی معمولاً دخیل نیست؛ در موارد غیر رسمی جایگزین میشود اما بار حقوقی یا رسمی ندارد. مثلاً onlookers in یک دعوای خیابانی درست است اما در دادگاه خیر.
Informal. Means someone who watches an event but often not involved; can replace 'witness' in casual contexts but lacks legal or formal implication. Works in 'onlookers at a street fight' but not 'court witness'.
متضادها
دیدن یا حضور داشتن در یک رویداد، بهخصوص بهعنوان مدرک یا شاهدی.
To see or be present at an event, especially as proof or evidence.
«هزاران نفر بازی تاریخی را شاهد بودند.»
“Thousands witnessed the historic match.”
«او شاهد امضای معاهده بود.»
“She witnessed the signing of the treaty.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/خنثی. به معنی دیدن یا دقت کردن، گاهی جایگزین witness میشود ولی بار حقوقی یا اثبات ندارد. مثلاً observe یک رفتار درست است اما witness یک جرم به عنوان مدرک نه.
Formal/neutral. Means to watch or notice something carefully, can sometimes replace 'witness' but lacks the legal or evidential meaning. Works in 'observe a behavior' but not 'witness a crime' as proof.
روزمره. کلی است؛ وقتی دیدن فیزیکی مد نظر است جایگزین میشود اما بار اثبات یا رسمی ندارد. مثلاً see یک اتفاق درست است اما به عنوان مدرک خیر.
Everyday. Very general; can replace 'witness' in the sense of physically seeing but does not imply evidence or formality. Works in 'see an event' but not as formal evidence.
متضادها
کسی که در دادگاه یا جریان حقوقی شهادت میدهد.
A person who gives testimony in a court or legal proceeding.
«شاهد علیه متهم شهادت داد.»
“The witness testified against the defendant.”
«او به عنوان شاهد در دادگاه فراخوانده شد.»
“She was called as a witness in court.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/حقوقی. کسی که شهادت تحت سوگند میدهد، بیشتر در اسناد قانونی. کمتر عمومی از witness است و در متن حقوقی کاربرد دارد، نه صحبت روزمره.
Formal/legal. Specifically refers to someone who gives sworn testimony, mostly in legal documents. Less general than 'witness'. Works in legal texts, not everyday speech.
رسمی. به کسی که شهادت میدهد اشاره دارد، در متنهای حقوقی جایگزین witness است اما در زبان روزمره کمتر استفاده میشود.
Formal. Refers to one who testifies, interchangeable with witness in legal contexts but less common in everyday use.