doom
سرنوشت یا محکومیت وحشتناک، اغلب همراه با مرگ یا ویرانی.
A terrible fate or destiny, often involving death or destruction.
«آنها از نابودی تمدن خود میترسیدند.»
“They feared the doom of their civilization.”
«بعد از فاجعه، نابودی اجتنابناپذیر به نظر میرسید.»
“Doom seemed inevitable after the disaster.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اصطلاح کلی برای سرنوشت؛ doom بدتر است.
Common. General term for destiny; doom implies a worse fate.
اصطلاحی برای خرابی؛ doom اغلب شامل این مفهوم است.
Term indicating ruin; doom often includes this idea.
محکوم کردن به سرنوشت تلخ یا نابودی.
To condemn to a terrible fate or destruction.
«حکم شرکت را به ورشکستگی محکوم کرد.»
“The ruling doomed the company to bankruptcy.”
«آنها با نادیده گرفتن هشدارها خود را محکوم کردند.»
“They doomed themselves by ignoring warnings.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی و قوی؛ در زمینههای حقوقی و عمومی به کار میرود.
Formal and strong term; used similarly in legal and general context.