dubious
احساس تردید یا عدم اطمینان نسبت به چیزی؛ آنچه چندان قابل اعتماد یا باور نیست.
Feeling uncertain or doubtful about something; not completely trusted or believed.
«او توضیحی نامطمئن درباره غیبتش داد.»
“He gave a dubious explanation for his absence.”
«منبع این اطلاعات مشکوک است.»
“The source of this information is dubious.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج و تقریباً مشابه معنی؛ در بیشتر موارد قابل جایگزینی است ولی معمولاً تاکید بیشتری روی تردید شخصی دارد.
Common and very similar in meaning; interchangeable in most contexts, such as 'a doubtful answer'. However, 'doubtful' often emphasizes personal uncertainty more.
در بافتهای رسمیتر یا انتقادی معمولاً استفاده میشود و دلالت بر شک به صحت یا کیفیت دارد، مثلاً «انگیزههای مشکوک». معمولاً قویتر از dubious است.
Commonly used in more formal or critical contexts indicating suspicion about truth or quality, e.g. 'questionable motives'. It is often stronger than 'dubious'.