encumber
en·cum·ber/ɪnˈkʌm.bər/
en-to causecumberto hinder or obstruct
verb (فعل)formalpast (گذشته): encumberedpast participle (مفعولی): encumbered-ing (حال): encumbering3rd (سوم): encumbers
فعل — سنگین کردن
سنگین کردنمانع شدن
سنگین یا مانع شدن برای حرکت یا پیشرفت به دلیل بار یا مشکل.
To weigh down or hinder movement or progress by burden or obstacle.
«چمدان سنگین حرکت او را دچار مشکل کرد.»
“The heavy luggage encumbered his movements.”
«بروکراسی میتواند فرایند تصمیمگیری مؤثر را کند کند.»
“Bureaucracy can encumber efficient decision-making.”
تفاوت با واژههای مشابه
burden— بار اضافی
رایج. به معنی سنگین کردن یا مانع شدن؛ اغلب در بافتهای مادی یا استعاری قابل جایگزینی است.
Common. To weigh down or impede; often interchangeable in physical or figurative contexts.