ensoul
فعل — روح بخشیدن
روح دمیدن به چیزی؛ جان بخشیدن یا سرشار کردن از روح یا زندگی.
To put a soul into; to animate or imbue with life or spirit.
«هدف مجسمهساز این بود که به مرمر روح انسانی ببخشد.»
“The sculptor aimed to ensoul the marble with human emotion.”
«حس عمیقی از هدف، گویی تمام اعمال او را جان میبخشید.»
“A deep sense of purpose seemed to ensoul all his actions.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. بسیار نزدیک به 'ensoul' است، به معنای بخشیدن زندگی یا نشاط. اغلب به صورت استعاری استفاده میشود. 'His words animated the crowd' درست است، 'His words ensouled the crowd' کمتر رایج و شاعرانهتر است.
Formal/literary. Very close in meaning to 'ensoul', referring to giving life or vitality. Often used metaphorically. 'His words animated the crowd' works, 'His words ensouled the crowd' is less common and more poetic.
رسمی. الهام بخشیدن یا سرشار کردن از احساس یا کیفیت. 'The artist imbued the painting with emotion' درست است. 'The artist ensouled the painting with emotion' نیز ممکن است اما بسیار کمتر رایج است.
Formal. To inspire or permeate with a feeling or quality. 'The artist imbued the painting with emotion' works. 'The artist ensouled the painting with emotion' is possible but much less common.