soul
بخش معنوی یا غیرمادی وجود یک انسان که جاودانه پنداشته میشود.
The spiritual or immaterial part of a human being, regarded as immortal.
«او به جاودانگی روح انسان اعتقاد داشت.»
“He believed in the immortality of the human soul.”
«او قلب و روحش را وقف موسیقی خود کرد.»
“She poured her heart and soul into her music.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج، روزمره. در معنای بخش غیرفیزیکی وجود انسان تا حد زیادی جایگزین 'soul' میشود، اغلب با تلویح فعالتر یا پرانرژیتر — 'Her spirit was strong' کاربرد دارد، 'Her soul was strong' نیز قابل قبول است اما کمتر رایج است.
Common, everyday. Largely interchangeable with 'soul' in the sense of the non-physical part of a person, often with a slightly more active or energetic connotation — 'Her spirit was strong' works, 'Her soul was strong' is also acceptable but less common.
انرژی یا شدت عاطفی یا فکری.
Emotional or intellectual energy or intensity.
«گروه با شور و احساس واقعی نواخت.»
“The band played with real soul.”
«نقاشیهای او پر از روح و احساس است.»
“Her paintings are full of soul.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. یک احساس یا اشتیاق بسیار قوی را توصیف میکند. 'Passion' بر شدت احساس تأکید دارد، در حالی که 'soul' میتواند به عمق یا جوهره آن احساس اشاره کند — 'He played with great passion' کاربرد دارد، 'He played with great soul' نیز کاربرد دارد که تلویح احساس عمیقتری است.
Common. Describes a very strong emotion or enthusiasm. 'Passion' emphasizes the intensity of feeling, while 'soul' can refer to the depth or essence of that feeling — 'He played with great passion' works, 'He played with great soul' also works, implying deeper feeling.
رایج، ادبی. به معنای احساس عمیق یا صداقت به کار میرود. 'Heart' اغلب برای گرما و سخاوت استفاده میشود، در حالی که 'soul' به هسته وجودی یک فرد یا جوهره بیان او اشاره دارد. 'She put her heart into it' رایج است، 'She put her soul into it' شدیدتر است.
Common, literary. Used to mean deep emotion or sincerity. 'Heart' is often used for warmth and generosity, whereas 'soul' refers to the core of a person's being or the essence of their expression. 'She put her heart into it' is common, 'She put her soul into it' is more intense.
یک شخص از نوعی خاص، به ویژه با توجه به ماهیت اخلاقی یا عاطفیاش.
A person of a specified type, especially with regard to their moral or emotional nature.
«او یک آدم مهربان بود، همیشه به دیگران کمک میکرد.»
“She was a kind soul, always helping others.”
«هیچکس دیده نمیشد.»
“Not a soul was in sight.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج، روزمره. 'Person' یک اصطلاح کلی برای انسان است. 'Soul' در این معنی اغلب با یک صفت برای توصیف شخصیت کسی به کار میرود، گاهی با حسی کمی قدیمیتر یا ادبیتر. 'Every person has a right' استاندارد است، 'Every soul has a right' تأثیرگذارتر است.
Common, everyday. 'Person' is a general term for a human being. 'Soul' in this sense is often used with an adjective to describe someone's character, sometimes with a slightly older or more literary feel. 'Every person has a right' is standard, 'Every soul has a right' is more evocative.
رسمی. 'Individual' بر تمایز و منحصر به فرد بودن تأکید دارد. اگرچه 'soul' میتواند به معنای منحصر به فرد بودن باشد، اما 'individual' خنثیتر و کمتر از نظر عاطفی باردار است. 'Each individual is responsible' معمول است، 'Each soul is responsible' شاعرانهتر است.
Formal. 'Individual' emphasizes distinctness and uniqueness. While 'soul' can imply uniqueness, 'individual' is more neutral and less emotionally charged. 'Each individual is responsible' is typical, 'Each soul is responsible' is more poetic.