estrange
دور یا بیگانه کردن کسی از دیگری، بهخصوص در روابط عاطفی یا خانوادگی.
To cause someone to no longer be close or affectionate to another person; to alienate.
«خودخواهیاش باعث دور شدنش از خانواده شد.»
“His selfishness estranged him from his family.”
«آنها سالها بیگانه بودند تا اینکه آشتی کردند.»
“They were estranged for many years before making up.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. اغلب در زمینه ایجاد فاصله عاطفی قابل جایگزینی با estrange است؛ معمولاً در زمینههای اجتماعی یا سیاسی استفاده میشود.
Formal. Generally interchangeable with 'estrange' in contexts of causing emotional distance; 'alienate' is often used in social or political contexts. For example, 'alienate his friends' works similarly to 'estrange his friends'.
رسمی/غیررسمی. در تأکید بر جدا شدن جسمی یا عاطفی جایگزین estrange میشود اما از نظر شدت کمتر است.
Formal/informal. Can substitute for 'estrange' when emphasizing physical or emotional separation but is less strong in legal or familial contexts. e.g. 'distance himself from' is common.