بازگشت
adjective (صفت)formal
comparative (تفضیلی): more exaltedsuperlative (عالی): most exalted
منزّهرفیعمجلل
دارای احترام و جایگاه بسیار بالا؛ والا یا باشکوه.
Held in very high regard or elevated rank; noble or grand.
«او رهبر برجستهای بود که همه از او تمجید میکردند.»
“He was an exalted leader praised by all.”
«او جایگاه بسیار بالایی در اجتماع داشت.»
“She held an exalted position in society.”