کیفیت یا حالتی که نشاندهنده نادرست یا غیرواقعی بودن چیزی است.
The quality or state of being untrue or incorrect; a lack of truth.
«نادرستی گفتهاش بهسرعت مشخص شد.»
“The falseness of his statement became apparent quickly.”
«تشخیص نادرستی در گزارشها دشوار بود.»
“Detecting the falseness in the reports was challenging.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. اغلب با falseness به معنای نادرستی قابل جایگزینی است، اما falsehood بیشتر در زمینههای حقوقی یا فلسفی رایجتر است.
Formal. Mostly interchangeable with 'falseness' when referring to untruth, but 'falsehood' is more common in legal or philosophical contexts.
رایج. به طور کلی برای چیزی که درست نیست استفاده میشود؛ شبیه به falseness ولی معمولاً برای تاکید روی یک عبارت یا ادعا به کار میرود.
Common. Used broadly to mean something not true; similar to falseness but often used to emphasize a statement or claim rather than a characteristic.