یک گفته یا باور نادرست و دروغین.
A statement or belief that is not true; a lie.
«او بهخاطر پخش کذب درباره همکارش تنبیه شد.»
“He was punished for spreading falsehoods about his colleague.”
«آن سیاستمدار به گفتن دروغ متهم شد.»
“The politician was accused of speaking falsehoods.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی به گفتۀ عمداً نادرست گفته میشود قابل جایگزینی است — در گفتگو میگویند 'He told a lie'.
Everyday. Interchangeable with 'falsehood' when referring to an intentional untrue statement — 'He told a lie' fits better in conversation.
رسمی. بیشتر در نوشته یا موارد رسمی برای هر بیانیه نادرست به کار میرود، کمتر در مکالمه؛ میتواند جایگزین falsehood شود.
Formal. Often used in written or formal contexts for any false statement, less common in speech; can replace 'falsehood' in many contexts.
متضادها
کیفیت یا حالتی که چیزها نادرست یا جعلی باشند.
The quality or state of being false or untrue.
«نادرستی ادعا به سرعت ثابت شد.»
“The falsehood of the claim was quickly proven.”
«او درباره نادرستی صحبتهای او تردید کرد.»
“He questioned the falsehood in her statement.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. برای کیفیت انتزاعی نادرست بودن استفاده میشود؛ به ندرت در مکالمات روزمره دیده میشود؛ در زمینههای انتزاعی جایگزین مناسبی است.
Formal/literary. Used to describe the abstract quality of being false; rarely used in everyday speech; can replace 'falsehood' in abstract contexts.