flatland
اسم — زمین صاف
منطقهای وسیع و صاف که تپه یا کوه چندانی در آن دیده نمیشود.
A large area of flat, level land with little or no hills or mountains.
«علفزار یک زمین وسیع و صاف است که کیلومترها ادامه دارد.»
“The prairie is a vast flatland stretching for miles.”
«زمینهای هموار برای کشاورزی مناسباند چون آبیاری آسان است.»
“Flatlands are ideal for farming due to easy irrigation.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی به زمینهای وسیع و صاف بدون تپه یا جنگل اشاره دارد، قابل جایگزینی است اما برای مناطق کوچک یا شهری کمتر کاربرد دارد.
Common. Interchangeable when referring to large flat open areas without trees or hills, e.g. 'the Great Plains'. Less used for small or urban flat areas.
رایج و رسمی. معمولاً برای زمینهای صاف با ارتفاع کم که نزدیک دریا یا رودخانهاند استفاده میشود. دقیقاً همیشه برابر نیست اما نزدیک به هم هستند.
Common/formal. Typically used for low-elevation flatlands often near coasts or rivers. Not always exactly the same but closely related.