ذات الهی یا ماهیت خدا، به ویژه در الهیات مسیحی.
The divine nature or essence of God, especially as understood in Christian theology.
«مفهوم ذات خدا در بسیاری از عقاید مسیحی مرکزی است.»
“The concept of the godhead is central to many Christian beliefs.”
«ذات خدا شامل سه شخص در تثلیث است.»
“The godhead consists of three persons in the Trinity.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/مذهبی. در زمینههای الهیات معمولا به جای خدا ذات یا کیفیت الهی استفاده میشود.
Formal/religious. Often interchangeable in theological contexts for the nature or quality of God.
رسمی/مذهبی. به خدا یا وضعیت الهی اشاره دارد؛ زمانی که تکیه بر ماهیت خدایی باشد قابل جایگزینی است ولی کاربرد گستردهتری دارد.
Formal/religious. Refers to a god or divine status; interchangeable when emphasizing godly nature but broader as it can mean any god.