شخص یا کاری که بایسته احترام است و اصول اخلاقی قوی دارد.
Deserving respect or having strong moral principles.
«او در جامعه بهعنوان مردی باوقار شناخته میشود.»
“He is known as an honorable man in the community.”
«او تصمیمی باشرافت گرفت که همه به آن احترام گذاشتند.»
“She made an honorable decision that everyone respected.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی درباره افراد با شهرت خوب باشد قابل جایگزینی است اما بار اخلاقی کمتر دارد؛ مثلا «شهروند محترم» مناسب است ولی «مرد باوقار» اخلاق را بیشتر نشان میدهد.
Common. Interchangeable when describing people with good reputation but less formal or moral emphasis; e.g. 'a respectable citizen' works, but 'an honorable man' stresses ethics more.
رسمی/ادبی. به کیفیت اخلاقی بالا و وقار تاکید دارد. در بافتهای رسمی قابل جایگزینی است؛ مثلاً «کار نجیب» شبیه «کار باوقار» است.
Formal/literary. Emphasizes high moral quality and dignity. Interchangeable in formal contexts; for example, 'a noble deed' is similar to 'an honorable deed'.