idealism
باور فلسفی که واقعیت اساساً ذهنی، معنوی یا غیرمادی است نه فیزیکی.
The philosophical belief that reality is fundamentally mental, spiritual, or immaterial rather than physical.
«آرمانگرایی معتقد است که ایدهها دنیای مادی را شکل میدهند.»
“Idealism argues that ideas shape the material world.”
«او در کلاس فلسفه خود، ایدهآلیسم را مطالعه کرد.»
“He studied idealism in his philosophy course.”
متضادها
عمل دنبال کردن یا ارزش گذاشتن به اصول، اهداف و آرمانهای والا، اغلب بدون توجه به محدودیتهای عملی.
The practice of pursuing or cherishing high or noble principles, purposes, or goals, often without regard to practical limitations.
«آرمانگرایی او باعث شد بیوقفه برای عدالت اجتماعی کار کند.»
“Her idealism led her to work tirelessly for social justice.”
«آرمانگرایی میتواند به دستاوردهای بزرگ الهام بخشد اما ممکن است ناامیدی به همراه داشته باشد.»
“Idealism can inspire great achievements but may cause disappointment.”
تفاوت با واژههای مشابه
خنثی/رسمی. نشاندهنده دنبال کردن اهداف عالی اجتماعی یا شخصی، گاهی غیرواقعبینانه.
Neutral/formal. Suggests pursuit of ideal societal or personal goals, sometimes unrealistic.
رسمی/آکادمیک. مرتبط است ولی بیشتر روی احساسات و فردگرایی تمرکز دارد؛ گاهی با ایدهآلیسم همپوشانی دارد.
Formal/academic. Related but more focused on emotion and individualism; sometimes overlaps with idealism in valuing ideals.