identity
خصوصیات یا ویژگیهایی که یک فرد یا گروه را منحصربهفرد میکند.
The characteristics, qualities, or beliefs that make a person or group unique.
«او به هویت فرهنگیاش افتخار میکند.»
“She is proud of her cultural identity.”
«سرقت هویت جرم جدیای است.»
“Identity theft is a serious crime.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. بیشتر به حس شخصی فرد از خود و روانشناختی اشاره دارد. همیشه در معنای هویت اجتماعی یا قانونی قابلتعویض نیست.
Common. Refers more to one’s personal sense of themselves and their personality, often psychological. Not always interchangeable where social or legal identity is meant.
رسمی/رایج. بر ویژگیهای منحصر به فرد فرد تأکید دارد. وقتی به ویژگیهای شخصی توجه است قابل جایگزینیست ولی برای هویت قانونی یا گروهی نه.
Formal/common. Emphasizes uniqueness and distinctiveness of a person. Can replace identity when focusing on personal characteristics but not legal or group identity.
متضادها
وضعیتی که فرد یا شی همان است که ادعا شده یا در مدارک ذکر شده است.
The state of being the same person or thing as claimed or described, especially in documents or records.
«مامور قبل از سوار شدن هویتش را چک کرد.»
“The officer checked his identity before boarding.”
«برای افتتاح حساب بانکی به مدارک شناسایی نیاز داری.»
“You need identity documents to open a bank account.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. بیشتر در امنیت و موارد رسمی برای تأیید هویت استفاده میشود. در زبان روزمره جایگزین نیست.
Formal/technical. Used mainly in security and official contexts for verifying someone's identity. Not interchangeable in everyday use.