impromptu
کاری که بدون برنامهریزی قبلی و به صورت خودجوش انجام شود.
Done without being planned or rehearsed beforehand; spontaneous.
«او در جلسه سخنرانی بداههای کرد.»
“She gave an impromptu speech at the meeting.”
«مهمانی بیفرمان خیلی موفق بود.»
“The impromptu party was a big success.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/رایج. هنگام تأکید بر عدم آمادگی، معمولاً با impromptu قابل تعویض است. مثلاً «سخنرانی خودجوش» مانند «سخنرانی بداهه» است.
Formal/common. Often interchangeable with 'impromptu' when emphasizing lack of preparation. For example, 'a spontaneous speech' works like 'an impromptu speech'.
رایج/غیردرسی. تأکید بر آماده نبودن دارد اما ممکن است بار منفی داشته باشد، مثلاً «سخنرانی آمادهنبودۀ» حس ناکافی بودن میدهد.
Common/informal. Emphasizes lack of readiness, but can sound more negative than 'impromptu'. For example, 'an unprepared talk' implies some inadequacy.
متضادها
به صورتی که بدون آمادگی قبلی و به صورت خودجوش انجام شود.
In a manner done without preparation or planning; spontaneously.
«آنها به صورت بداهه تصمیم گرفتند به دیدار دوستانشان بروند.»
“They decided impromptu to visit their friends.”
«او به صورت بداهه در مهمانی پیانو نواخت.»
“He played the piano impromptu at the party.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/رایج. میتواند جایگزین adverb impromptu شود هنگام تأکید بر خودجوش بودن، مثلاً «خودجوش صحبت کرد».
Formal/common. Can replace 'impromptu' adverbially when emphasizing spontaneity, e.g. 'spoke spontaneously'.