بازگشت
inarticulate
in·ar·tic·u·late/ˌɪnɑːrˈtɪkjələt/
in-negation / notarticulateable to express clearly
adjective (صفت)common
comparative (تفضیلی): more inarticulatesuperlative (عالی): most inarticulate
ناسخنبیحرفبیکلام
ناتوان در بیان واضح احساسات یا افکار با کلام
Unable to express ideas or feelings clearly in speech
«وقتی عصبی بود نمیتوانست درست حرف بزند.»
“He was inarticulate when nervous.”
«پاسخ نامفهوم او همه را سردرگم کرد.»
“Her inarticulate response confused everyone.”
تفاوت با واژههای مشابه
mute— لکنتی، بیسخن
رسمی. به ناتوانی یا امتناع از حرف زدن اشاره دارد. همیشه با inarticulate قابل جابهجایی نیست اگر منظور عدم توانایی کامل در صحبت کردن باشد.
Formal. Refers to inability or unwillingness to speak. Not always interchangeable with inarticulate if meaning is inability to speak at all.