monk
مردی که زندگی عادی را ترک کرده و به زندگی مذهبی و معنوی در جامعهای خاص اختصاص میدهد.
A man who has left normal life to live in a religious community, dedicating himself to spiritual work and prayer.
«راهب ساعتها در معبد به مراقبه پرداخت.»
“The monk spent hours meditating in the temple.”
«راهبان زندگی سادهای از دعا و کار دارند.»
“Monks live a simple life of prayer and work.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی یا تاریخی است. به عضو برخی از فرقههای مذهبی اشاره دارد؛ کمتر رایج و عمدتاً در زمینههای مذهبی خاص استفاده میشود.
Formal or historical. Refers to a member of certain religious orders; less common than 'monk' and used mainly in specific religious contexts.
زمینه مذهبی. در برخی جوامع صومعهای برای اشاره به راهبان استفاده میشود؛ در این زمینهها قابل تعویض است.
Religious context. Used within some monastic communities to refer to monks; interchangeable when referring to members of these communities.