national
مربوط به کل یک کشور یا ملت به عنوان یک واحد واحد.
Relating to a whole country or nation as a single unit.
«پرچم ملی در طول مراسم برافراشته شد.»
“The national flag was raised during the ceremony.”
«آنها تعطیلات ملی را با آتشبازی جشن گرفتند.»
“They celebrated the national holiday with fireworks.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی به امور داخلی کشور اشاره شود میتواند جایگزین national شود، مثلا domestic policy به جای national policy، ولی در زمینههای هویتی یا بینالمللی استفاده نمیشود.
Common. Can sometimes replace 'national' when referring to internal affairs within a country, e.g. 'domestic policy' instead of 'national policy'. Not used for international or identity contexts.
رسمی. در زمینههای سیاسی یا حقوقی برای اشاره به بخشهای حکومتی یا دولت است، اما وقتی منظور کل ملت باشد قابل تعویض نیست.
Formal. Used in political or legal contexts to denote matters relating to governmental divisions or the government itself. Not interchangeable when referring directly to a whole nation.
متضادها
تبعه یا عضو یک ملت مشخص.
A citizen or member of a particular nation.
«او تبعه کانادا است.»
“He is a national of Canada.”
«شهروندان باید همیشه کارت شناسایی خود را همراه داشته باشند.»
“Nationals must carry their ID cards at all times.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به عضو قانونی یک کشور با حقوق و وظایف اشاره دارد. گاهی با national قابل تعویض است اما national بیشتر به هویت ملی اشاره دارد تا فقط وضعیت قانونی.
Common. Refers to a legal member of a country with rights and duties. Sometimes interchangeable with 'national' but 'national' emphasizes belonging to a nation as identity, not just legal status.
رسمی یا تاریخی. به فردی که تحت حکومت پادشاه یا دولت است اشاره دارد و در زمینههای مدرن کمتر استفاده میشود. همیشه با national قابل تعویض نیست.
Formal or historical. Denotes a person under the rule of a monarch or government, less common in modern contexts except in some monarchies. Not always interchangeable with 'national'.