personality
ترکیبی از ویژگیها و خصوصیات که شخصیت منحصربهفرد یک فرد را شکل میدهد.
The combination of characteristics and qualities that form an individual's distinctive character.
«شخصیت دوستداشتنی او باعث محبوبیتش شد.»
“Her friendly personality made her popular.”
«شخصیتهای مختلف واکنشهای متفاوتی به استرس دارند.»
“Different personalities react differently to stress.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. اغلب جایگزین personality برای ویژگیهای فردی است اما character بیشتر بار معنایی اخلاقی دارد. مثلا good character بیشتر به اخلاق خوب اشاره دارد تا good personality.
Common. Often interchangeable with 'personality' when referring to someone's traits, but 'character' can imply moral qualities more strongly. For instance, 'good character' emphasizes ethics more than 'good personality'.
رسمی. بیشتر به جنبههای ذاتی خلق و خو مربوط است، نه کل شخصیت. همیشه جایگزین نیست؛ مثلا his cheerful temperament اما not his bright personality.
Formal. Refers more to innate aspects of personality related to mood and emotional style, not the full personality. Not always interchangeable; e.g. 'his cheerful temperament' but not 'his bright personality'.
متضادها
فرد مشهور یا شناختهشده، بهویژه در زمینه هنر یا زندگی عمومی.
A famous or well-known person, especially in entertainment or public life.
«او یک شخصیت تلویزیونی است که در سراسر کشور شناخته شده.»
“He is a TV personality known across the country.”
«شخصیتهای زیادی در مراسم اهدای جوایز حضور داشتند.»
“Many personalities attended the award ceremony.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. هنگام اشاره به افراد مشهور معمولاً قابل تعویض است اما celebrity بیشتر به خود شهرت اشاره دارد و personality به شخصیت یا تصویر عمومی. اصطلاح TV personality ثابت است و celebrity جایگزین خوبی نیست.
Common. Often interchangeable when referring to famous people, but 'celebrity' emphasizes fame itself, while 'personality' may also highlight character or public image. 'TV personality' is a fixed phrase where 'celebrity' wouldn't fit as well.