plebeian
شخصی عادی یا از طبقه پایین اجتماع، به ویژه در روم باستان.
A common or ordinary person, especially in ancient Rome; a member of the lower social classes.
«عامیان در روم باستان برای حقوقشان مبارزه کردند.»
“Plebeians fought for their rights in ancient Rome.”
«او از خانوادهای عامی بدون عنوان اشرافی بود.»
“He came from a plebeian family with no noble titles.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی به افراد معمولی در جامعه بدون اشاره به معماری روم گفته شود قابل جایگزینی است، اما برای روم دقیقتر plebeian گفته میشود.
Common. Can replace 'plebeian' when referring to ordinary people outside nobility, but less historical context. For example, 'commoners in society' works, but 'plebeians in Rome' is more precise.
رسمی. به عموم مردم اشاره دارد و جایگزین plebeian برای کلاس پایین نیست.
Formal. Refers broadly to the general public, not class-specific. Cannot replace 'plebeian' when meaning a lower class individual in ancient contexts.
متضادها
مربوط به یا مشخصه افراد عادی؛ زمخت یا ساده.
Relating to or characteristic of the common people; crude or unrefined.
«رفتار سادهٔ او نجیبزادگان را شگفتزده کرد.»
“His plebeian manners surprised the nobles.”
«تزئینات نسبتاً ساده و معمولی بود.»
“The decor was rather plebeian and plain.”
تفاوت با واژههای مشابه
بسیار رایج. وقتی معنای معمولی دارد قابل جایگزینی است ولی رسمی یا تاریخی نیست.
Very common. Can replace 'plebeian' when describing something ordinary or typical, but less formal or historical. For example, 'common tastes' vs 'plebeian tastes'.
غیررسمی/رسمی بسته به زمینه. بینزاکتی یا سطح پایین را میرساند.
Informal/formal depending on context. Suggests crudeness or lack of refinement. Can replace 'plebeian' in informal critique to emphasize low sophistication.