proficiency
توانایی و مهارت بالا در انجام یک فعالیت یا حوزه خاص.
The state of being skilled and competent in a particular activity or field.
«تسلط او به زبان فرانسه به گرفتن شغل کمک کرد.»
“Her proficiency in French helped her get the job.”
«این دوره برای بهبود مهارت زبان انگلیسی است.»
“The course aims to improve English proficiency.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. برای تاکید بر دانش یا مهارت عمیق در زمینه حرفهای یا فنی بهکار میرود. در مکالمات معمولی معادل proficiency نیست.
Formal. Used to emphasize deep knowledge or skill in a professional or technical area. Not interchangeable with 'proficiency' in casual contexts. Example: 'She showed great expertise in law' works, but 'He has proficiency in cooking' does not convey the same nuance.
رسمی/متداول. معمولاً معادل proficiency است اما ممکن است به توانایی متوسط اشاره کند، در حالی که proficiency مهارت بالاتر را نشان میدهد.
Formal/common. Broadly interchangeable with 'proficiency' but can imply just adequate skill rather than high skill. 'Proficiency' often suggests stronger ability. 'He has competence in Spanish' vs. 'He has proficiency in Spanish'.
روزمره. عبارت عمومی برای توانایی انجام کاری به خوبی. رسمیتر و تخصصیتر از proficiency نیست.
Everyday. A general term for ability to do something well. Less formal and more general than 'proficiency'. Interchangeable when focusing on ability but not emphasizing mastery. Eg: 'He has skill in painting' vs. 'He has proficiency in painting'.