prosecution
فرآیند قانونی که در آن فردی به جرم متهم شده و در دادگاه محاکمه میشود.
The legal process of charging someone with a crime and trying them in court.
«تعقیب قانونی مدارک محکمی علیه متهم ارائه داد.»
“The prosecution presented strong evidence against the defendant.”
«او با تعقیب قانونی به جرم کلاهبرداری مواجه شد.»
“He faced prosecution for fraud.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به طور کلی به دعاوی حقوقی اشاره دارد ولی محدود به پروندههای کیفری نیست؛ بنابراین همیشه با prosecution قابل جایگزینی نیست.
Formal. Refers broadly to legal proceedings but is not limited to criminal cases; so not always interchangeable with 'prosecution'.
عمومی. به فرآیند دادگاه اشاره دارد؛ گاهی در گفتار عامیانه به جای prosecution استفاده میشود اما trial گستردهتر است.
Common. Refers to the court process itself; sometimes used interchangeably with prosecution in casual speech, but 'trial' covers more than just prosecuting party.