self-denial
self-de·ni·al/ˌsɛlf.dɪˈnaɪ.əl/
selfthe individual person itselfdenialrefusal or rejection
noun (اسم)formal
اسم — انکار خود
انکار خودایثار خود
امری که در آن شخص نیازها یا خواستههای خود را بهخاطر دلایل اخلاقی یا دینی نادیده میگیرد.
The act of refusing to satisfy one's own desires or needs, often for moral or religious reasons.
«ایثار خود در طول مراسم خیریه همه را تحت تأثیر قرار داد.»
“Her self-denial impressed everyone during the charity event.”
«او برای تمرکز روی رشد معنویاش از خودگذشتگی میکرد.»
“He practiced self-denial to focus on his spiritual growth.”
تفاوت با واژههای مشابه
abstinence— خودداری
رسمی. تمرکز بر پرهیز از لذات یا خواستههای خاص، بهویژه جسمی.
Formal. Focuses on refraining from specific pleasures or desires, especially physical ones.