skilling
فرآیند یادگیری یا آموزش تواناییها و مهارتهای عملی در یک حوزه مشخص.
The process of teaching or acquiring practical abilities or expertise in a particular field.
«شرکت در آموزش مهارتهای کارکنان سرمایهگذاری میکند.»
“The company invests in skilling its employees.”
«کسب مهارت برای سازگاری با فناوریهای جدید ضروری است.»
“Skilling is crucial for adapting to new technologies.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی درباره یادگیری تواناییهای عملی صحبت میشود، میتوان جایگزین skilling شود، به خصوص در زمینه شغلی. training گستردهتر و شامل آموزش نظری هم میشود.
Common. Interchangeable with 'skilling' when referring to learning practical abilities, especially in a job context. 'Training' is broader and can include theoretical education.
رسمی/فنی. به بهبود یا افزودن مهارتهای جدید به مهارتهای موجود اشاره دارد، اغلب در توسعه نیروی کار استفاده میشود. نمیتواند وقتی به معنای کسب مهارت اولیه است جایگزین skilling شود.
Formal/technical. Refers specifically to improving or adding new skills to existing ones, often used in workforce development. Cannot replace 'skilling' when meaning initial skill acquisition.