splinter
یک قطعه کوچک و نازک و تیز که از جسم بزرگتر، معمولاً چوب، شکسته شده است.
A small, thin, sharp piece broken off from a larger object, usually wood.
«یک تراشه چوبی از نرده چوبی در انگشتم رفت.»
“I got a splinter in my finger from the wooden fence.”
«او با احتیاط تراشه را از دستش درآورد.»
“She carefully removed the splinter from her hand.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج است. به قطعات بسیار نازک شکسته شده گفته میشود، معمولاً چوب یا شیشه. اغلب به جای splinter هم استفاده میشود.
Common. Refers to a very thin piece that broke off, often wood or glass. Often interchangeable with splinter when describing small thin pieces.
رایج. معمولاً برای قطعات شکسته شیشه و ظروف است، کمتر برای چوب. وقتی بر تیزی تأکید میشود به کار میرود.
Common. Typically for broken pieces of glass or ceramics, less for wood. Used when emphasizing sharpness.
شکستن یا جدا شدن به قطعات کوچک، نازک و تیز، معمولاً درباره چوب یا مواد مشابه.
To break off into small, thin, sharp pieces, usually referring to wood or similar materials.
«صندلی قدیمی وقتی رویش نشست، خرد شد.»
“The old chair splintered when he sat on it.”
«مواظب باش؛ چوب ممکن است خرد شود.»
“Be careful; the wood might splinter.”
تفاوت با واژههای مشابه
کمتر به عنوان فعل استفاده میشود. به خرد شدن به قطعات تیز اشاره دارد ولی کمتر برای چوب به کار میرود. بیشتر در متون تخصصی یا توصیفی است.
Less common as a verb. Implies breaking into sharp fragments but less used for wood. Used in more technical or descriptive contexts.