حالت یا ویژگی برتر بودن و بهتر، قویتر یا مهمتر بودن نسبت به دیگران.
The state or quality of being better, more powerful, or more important than others.
«برتری او در شطرنج به خوبی شناخته شده است.»
“Her superiority in chess is well-known.”
«آنها ادعای برتری فرهنگی نسبت به همسایگانشان داشتند.»
“They claimed cultural superiority over their neighbors.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر برای تأکید بر کنترل یا قدرت نسبت به دیگران کاربرد دارد تا صرفاً کیفیت؛ مثلاً بازار 'سلطه' بهتر از 'برتری' است.
Formal. Often used to emphasize control or power over others rather than just quality; e.g., 'market dominance' fits better than 'superiority'.
رسمی و قویتر. دلالت بر برتری نهایی و بدون پرسش دارد، معمولاً در زمینههای سیاسی یا نظامی؛ کمتر جایگزین casual است.
Formal/stronger. Implies ultimate or unquestioned superiority, often in political or military contexts; less interchangeable in casual use.