the country
کشور به معنای یک سرزمین با دولت و مردم آن است.
The nation or territory considered as a whole, including its government and people.
«او تابستان گذشته در سراسر کشور سفر کرد.»
“He traveled around the country last summer.”
«کشور دارای دولتی دموکراتیک است.»
“The country has a democratic government.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی به مردم و سرزمین سیاسی اشاره دارد مترادف است، مثل 'یک ملت در حال توسعه'.
Common. Interchangeable with 'country' when referring to a politically defined people and their territory, e.g. 'a developing nation'.
رسمی. بر ساختار سیاسی تأکید دارد و کمتر برای هویت فرهنگی به کار میرود.
Formal. Emphasizes political organization and governance; less used for cultural identity. 'State laws' fits better than 'country laws'.
متضادها
مناطق روستایی خارج از شهرها که معمولاً شامل زمینهای کشاورزی و طبیعت است.
Rural areas outside towns and cities, often associated with farmland and nature.
«او زندگی در روستا را به شهر ترجیح میدهد.»
“She prefers living in the country to the city.”
«روستا شبها آرام و بیصدا است.»
“The country is peaceful and quiet at night.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. تقریباً مترادف برای اشاره به مناطق روستایی است.
Common. Almost interchangeable when referring to rural areas, e.g. 'a walk in the countryside'.
رسمی. بیشتر در متنهای رسمی یا آماری برای تمایز از مناطق شهری به کار میرود.
Formal. Used mainly in official contexts or statistics when distinguishing from urban.