torture
اسم — شکنجه
عمل وارد کردن درد جسمی یا روحی شدید به کسی به منظور تنبیه یا وادار کردن به اعتراف یا انجام کاری.
The act of causing severe physical or mental pain to someone as punishment or to make them do or say something.
«زندانی شکنجهای بیرحمانه را تحمل کرد.»
“The prisoner endured cruel torture.”
«آنها برای گرفتن اعتراف از شکنجه استفاده کردند.»
“They used torture to force a confession.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی درباره رنج شدید است، میتواند جایگزین torture شود ولی معمولا رسمیتر و تمرکز کمتری روی شکنجه سیستماتیک دارد؛ مثلا 'tormented by guilt' کاربرد دارد ولی 'tortured by guilt' رسمیتر است.
Common. Can replace 'torture' when referring to severe mental or physical suffering, but often less formal and less focused on systematic punishment; e.g. 'tormented by guilt' works, but 'tortured by guilt' is more formal.
متضادها
فعل — شکنجه کردن
آگاهانه وارد کردن درد شدید جسمی یا روانی به کسی برای تنبیه، ترساندن یا گرفتن اطلاعات.
To deliberately inflict severe physical or mental pain on someone to punish, intimidate, or extract information.
«دیکتاتور زندانیان سیاسی را شکنجه کرد.»
“The dictator tortured political prisoners.”
«یادآوری آن تصادف هنوز او را عذاب میدهد.»
“Memories of the accident still torture him.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی تاکید بر ایجاد درد یا رنج باشد قابل جایگزینی است، ولی torture حالت رسمی و سیستماتیکتری دارد؛ مثلا 'tormented by memories' معمول است ولی 'tortured by memories' ادبیتر است.
Common. Can replace 'torture' when emphasizing causing pain or distress, but 'torture' suggests more formal or systematic abuse; e.g. 'tormented by memories' works, 'tortured by memories' is more literary/formal.