trait
اسم — خصوصیت
ویژگی یا خصوصیتی که فرد، حیوان یا چیز دیگری را مشخص میکند.
A distinguishing quality or characteristic of a person, animal, or thing.
«صداقت یک ویژگی قابل تحسین است.»
“Honesty is an admirable trait.”
«برخی ویژگیها از والدین به ارث میرسند.»
“Some traits are inherited from parents.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. وقتی درباره خصوصیات صحبت میشود میتواند جایگزین trait شود اما feature بیشتر به بخشها یا جنبههای فیزیکی هم اشاره دارد، مثل «ویژگیهای چهره».
Common. Interchangeable with 'trait' when referring to characteristics but 'feature' can also refer to physical parts or aspects, e.g., 'facial features'.
رسمی/متداول. مخصوصاً در متنهای علمی یا رسمی میتواند جایگزین trait شود، مثل «مشخصات یک گونه».
Formal/common. Can often replace 'trait' especially in formal or scientific contexts, e.g., 'characteristics of species'.
روزمره/رسمی. به طور کلی به ویژگیها یا معیارها اشاره دارد و وقتی درباره خصوصیات مثبت یا منفی است قابل جایگزینی با trait است.
Everyday/formal. Refers broadly to attributes or standards, interchangeable with 'trait' when emphasizing positive or negative attributes.