unbalance
باعث ناپایدار یا نامتعادل شدن چیزی شدن که تعادل خود را از دست میدهد.
To cause something to become unstable or uneven, losing physical balance.
«هل دادن ناگهانی او را نامتعادل کرد و زمین خورد.»
“The sudden push unbalanced him and he fell.”
«وزن زیاد در یک طرف ترازو را نامتعادل میکند.»
“Too much weight on one side will unbalance the scale.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. فقط در زمینههای ایجاد ناپایداری به جای unbalance استفاده میشود، بهویژه برای سیستمها و ساختمانها؛ کمتر برای تعادل فیزیکی در مکالمه معمولی. مثلا «زلزله ساختمان را بیثبات کرد» درست است، اما «او هنگام راه رفتن بیثبات شد» عجیب است.
Formal. Can replace 'unbalance' mainly in contexts referring to causing instability, especially in systems or structures; less used for physical balance in everyday talk. E.g., 'The earthquake destabilized the building' works, but 'She destabilized while walking' is unusual.
حالت یا وضعیتی که تعادل از دست رفته یا وجود ندارد.
A state or condition in which balance is lost or lacking.
«بیتعادلی در سازه باعث ریزش شد.»
“The unbalance in the structure caused the collapse.”
«یک بیتعادلی بین عرضه و تقاضا وجود دارد.»
“There is an unbalance between supply and demand.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/متداول. به معنی نبود ثبات در زمینههای مختلف فیزیکی و انتزاعی است. اغلب به جای unbalance به عنوان اسم قابل استفاده است اما کاربرد وسیعتری دارد.
Formal/common. Refers more broadly to lack of stability in many contexts including physical and abstract. Often interchangeable with 'unbalance' as a noun but can be used in wider senses.