upchucked
up·chucked/ʌpˈtʃʌkt/
up-upward actionchuckto throw-edpast tense and past participle
adjective (صفت)informal
صفت — استفراغ کرده
استفراغ کردهبالا آورده
حالت بالا آوردن یا استفراغ کردن را داشتن.
Having vomited or thrown up.
«او بعد از شام احساس تهوع کرد و بالا آورد.»
“He felt sick and was upchucked after dinner.”
«غذای بالا آورده شده هنوز قابل مشاهده بود.»
“The upchucked food was still visible.”