بازگشت

virtues

vir·tues/ˈvɜːrtʃuːz/
virtuemoral excellence; goodness-splural marker
noun (اسم)common
plural (جمع): virtues
فضائلحسناتنیکی‌ها

برتری‌های اخلاقی؛ ویژگی‌هایی که از نظر اخلاقی خوب یا مطلوب در یک فرد تلقی می‌شوند.

Moral excellences; qualities considered morally good or desirable in a person.

«صبر و صداقت فضیلت‌های بزرگی محسوب می‌شوند.»

Patience and honesty are considered great virtues.

«او فضائل یک رهبر خوب را برشمرد.»

He listed the virtues of a good leader.

تفاوت با واژه‌های مشابه
meritsشایستگی‌ها

رسمی/ادبی. اغلب برای ویژگی‌های خوب ذاتی یا ارزش، به ویژه در بحث‌ها یا ارزیابی‌ها به کار می‌رود. می‌تواند جایگزین 'virtues' شود هنگام بحث در مورد ویژگی‌های مثبت، به ویژه به صورت عینی یا مقایسه‌ای. 'مزایای طرح' درست است، 'شایستگی‌های او به عنوان یک فرد' کمتر رایج است.

Formal/literary. Often used for inherent good qualities or worth, especially in arguments or evaluations. Can replace 'virtues' when discussing positive qualities, particularly in an objective or comparative sense. 'The merits of the proposal' works, 'His merits as a person' is less common than 'his virtues'.

strengthsنقاط قوت

رایج. به ویژگی‌ها یا قابلیت‌های مثبت اشاره دارد، نه لزوماً اخلاقی. می‌تواند جایگزین 'virtues' شود هنگام صحبت از ویژگی‌های مثبت کلی، اما 'virtues' به طور خاص خوبی اخلاقی را می‌رساند. 'نقاط قوت او شامل رهبری است' درست است، 'نقاط قوت او در صداقت و مهربانی' می‌تواند 'فضائل او' باشد.

Common. Refers to positive attributes or capabilities, not necessarily moral. Can replace 'virtues' when talking about general positive qualities, but 'virtues' specifically implies moral goodness. 'Her strengths include leadership' works, 'His strengths of honesty and kindness' can be 'His virtues'.

متضادها

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000