wistful
احساس دلتنگی یا آرزوی ناخوشایند و کمی غمگین نسبت به چیزی که از دست رفته یا دور است.
Having or showing a feeling of vague or regretful longing.
«وقتی عکسهای قدیمی را دید، لبخندی دلتنگ زد.»
“She gave a wistful smile when she saw the old photos.”
«وقتی درباره خانه کودکیاش صحبت کرد، چهرهاش محزون به نظر میرسید.»
“He looked wistful as he talked about his childhood home.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. حس مشابه دلتنگی برای گذشته، معمولاً با خاطرات خوش؛ وقتی درباره گذشته صحبت میشود به جای wistful استفاده میشود اما حالت گرمتری دارد.
Common. Similar feeling of longing for the past, often with happier memories; can replace 'wistful' when referring to past experiences but with a warmer tone.
رسمی/ادبی. بر غم عمیقتر و جدیتر تأکید دارد؛ ممکن است جایگزین wistful شود ولی بیشتر به غم اشاره دارد تا آرزو.
Formal/ literary. Emphasizes a deeper, more serious sadness; can sometimes replace 'wistful' but is less about longing and more about sorrow.