körlemek
مشاهده در:TDK
فعل — کور کردن (1)
کور کردن
کسی را کور کردن یا توان دیدنش را از او گرفتن.
انگلیسی: to blindآذربایجانی: kor etmək
körنابینا-leپسوند فعل‌ساز-mekپسوند مصدری
«نور شدید چشمانش را کور کرد.»
“Güçlü ışık gözlerini körledi.”
«حادثه او را کور کرد.»
“Kaza onu körledi.”
فعل — کور کردن (2)
کور کردناز تشخیص بازداشتن
قدرت تشخیص و قضاوت کسی را از او گرفتن.
انگلیسی: to blindآذربایجانی: kor etmək
«طمع چشمش را کور کرد.»
“Hırs gözünü körledi.”
«خشم قدرت قضاوتش را از او گرفته بود.»
“Öfke onu körlemişti.”