رفتار، گفتار یا نوشتاری تصنعی که برای تحت تأثیر قرار دادن دیگران طراحی شده است.
Behavior, speech, or writing that is artificial and designed to impress.
«لهجهی شیک او یک تصنع آشکار بود.»
“Her sophisticated accent was an obvious affectation.”
«او تظاهر به بیتفاوتی داشت که هیچکس را فریب نمیداد.»
“He had an affectation of indifference that didn't fool anyone.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به ظاهرسازی چیزی به عنوان حقیقت اشاره دارد، اغلب برای فریب دادن. زمانی که تصنع یک عمل فریبکارانه عمدی باشد، قابل جایگزینی است.
Formal. Refers to making something appear true when it is not, often to deceive. Can be interchangeable when the affectation is a deliberate act of deception.
متداول. اغلب به وضعیت بدنی یا طرز فکری اشاره دارد که برای القای برداشتی خاص اتخاذ میشود، اما میتواند به نگرشهای ذهنی یا عاطفی نیز اشاره کند. کلیتر از affectation است.
Common. Often implies a physical pose or attitude adopted to convey a certain impression, but can also refer to mental or emotional attitudes. More general than affectation.
متضادها
یک عمل یا ویژگی رفتاری که برای تحت تاثیر قرار دادن دیگران اتخاذ میشود و طبیعی یا واقعی نیست.
An action or mannerism adopted to impress others without being natural or genuine.
«تظاهر بیخیال او به روشنفکری بسیار آزاردهنده بود.»
“His casual affectation of intellectualism was quite irritating.”
«او تکلفی از سبک بوهمی را به خود گرفت.»
“She adopted an affectation of bohemian style.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. یک حرکت یا روش صحبت کردن یا رفتار کردن معمول. اگر این رفتار آگاهانه برای تحت تاثیر قرار دادن اتخاذ شده باشد، قابل جایگزینی است. بار معنایی منفی کمتری دارد.
Common. A habitual gesture or way of speaking or behaving. Can be interchangeable if the mannerism is consciously adopted to impress. Less negative connotation.