antagonism
دشمنی یا مخالفت فعال بین دو فرد یا گروه.
Active opposition or hostility between two people or groups.
«همیشه خصومتی بین دو تیم رقیب وجود داشته است.»
“There has always been antagonism between the two rival teams.”
«دشمنی آنها با یکدیگر همکاری را غیرممکن کرد.»
“Their antagonism towards each other made cooperation impossible.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در زمینههای جدی یا رسمی برای اشاره به درگیریهای آشکار به کار میرود، مثلاً «خصومت بین کشورها»، در حالی که antagonism میتواند کلیتر باشد.
Formal. Often used in serious or official contexts referring to open conflict — 'hostility between nations' fits well, while 'antagonism' can be broader.
مألوف. برای رقابت یا تضاد مداوم به کار میرود، بهخصوص بین افراد یا گروهها — زمانی که رقابت هست قابل تعویض است اما برای خصومت کلی خیر.
Common. Emphasizes ongoing competition or conflict, especially between individuals or groups — interchangeable when competition is involved but not for general hostility.
احساس شدید خصومت یا مخالفت فعال نسبت به یک شخص یا ایده.
A strong feeling of active hostility or opposition toward a person or idea.
«سخنرانی او خصومتش را نسبت به سیاست پیشنهادی نشان داد.»
“His speech revealed his antagonism to the proposed policy.”
«خصومت واضحی بین دو حزب سیاسی وجود داشت.»
“There was clear antagonism between the two political parties.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. برای احساسات شدید نارضایتی یا کینه به کار میرود — مشابه antagonism است اما معمولاً شخصیتر.
Everyday. Used for strong feelings of dislike or hatred — similar but generally more personal than antagonism.