assault

as·sault/əˈsɔːlt/

1noun (اسم)formal

plural (جمع): assaults

حملهضرب و جرح

حمله فیزیکی خشونت‌آمیز به کسی.

A violent physical attack on someone.

«او به اتهام حمله متهم شد.»

“He was charged with assault.”

«قربانی دچار مجروحیت‌های جدی بر اثر حمله شد.»

“The victim suffered serious assault injuries.”

تفاوت با واژه‌های مشابه

attack— حمله

متداول. کلمه کلی برای عمل خشونت‌آمیز فیزیکی.

Common. General word for violent physical act.

battery— ضرب و شتم

اصطلاح حقوقی برای خشونت فیزیکی علیه فرد.

Legal term for physical violence against someone.

متضادها

2verb (فعل)formal

past (گذشته): assaultedpast participle (مفعولی): assaulted-ing (حال): assaulting3rd (سوم): assaults

حمله کردنضرب و شتم کردن

به طور خشونت‌آمیز به کسی حمله کردن.

To violently attack someone.

«او در هنگام سرقت به نگهبان حمله کرد.»

“He assaulted the guard during the robbery.”

«معترض توسط پلیس مورد حمله قرار گرفت.»

“The protester was assaulted by police.”

تفاوت با واژه‌های مشابه

attack— حمله کردن

متداول. معادل در اشاره به اعمال خشونت‌آمیز.

Common. Synonymous when referring to violent acts by a person.

strike— زدن

معمولاً به معنی ضربه زدن سریع یا شدید است.

Implies hitting, often quickly or forcefully.

متضادها