assertive
اعتمادبهنفس داشتن و قاطعانه نظر یا خواسته خود را بیان کردن.
Having or showing confidence and firmness in stating opinions or desires.
«او در طول بحث بسیار قاطع بود.»
“She was very assertive during the discussion.”
«قاطع بودن به بیان واضح نیازها کمک میکند.»
“Being assertive helps in expressing your needs clearly.”
تفاوت با واژههای مشابه
صفت رایج روزمره. وقتی خودباوری مطرح است جایگزین میشود، با این تفاوت که assertive بیشتر روی بیان قاطعانه نظر تأکید دارد.
Common everyday adjective. Can replace 'assertive' when emphasizing self-assurance, but 'assertive' stresses expressing opinions firmly. Example: 'She is confident' vs 'She is assertive in meetings.'
رسمی/غیررسمی. وقتی منظور قاطع بودن درباره تصمیم است جایگزین میشود ولی به ارتباط اجتماعی کمتر مربوط است.
Formal/informal. Can substitute 'assertive' when meaning resolute, especially about decisions. Less about social interaction. Example: 'a firm stance' vs 'an assertive personality'.