believer
کسی که چیزی را باور دارد، بهویژه ایمان مذهبی.
A person who accepts that something is true, especially religious faith.
«او مؤمن قوی به صداقت است.»
“She is a strong believer in honesty.”
«زیادی مؤمنان در معبد جمع شدند.»
“Many believers gathered at the temple.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی کسی از شخص یا دین پیروی میکند به جای believer میآید، مثلاً «پیرو یک دین»؛ اما وقتی به معنای باور داشتن صرف است، جایگزین نمیشود.
Common. Can replace 'believer' when referring to someone who supports a person or faith, e.g. 'follower of a religion'; cannot replace when 'believer' means simply someone who accepts a fact.
رسمی. بیشتر در مورد پیروان وفادار یا مؤمنان دیندار به کار میرود. وقتی درباره باورهای عمومی است جایگزین نیست.
Formal. Generally used to describe loyal followers or devout believers, mostly in religious contexts. Not interchangeable when talking about general beliefs.