blast off
/ˌblæst ˈɔːf/
فعل عبارتی — به فضا پرتاب شدن
به فضا پرتاب شدناز زمین بلند شدن
از زمین جدا شدن و پرواز را آغاز کردن، بهویژه دربارهٔ موشک.
To leave the ground and begin flying, especially of a rocket.
«موشک سر وقت به فضا پرتاب شد.»
“The rocket blasted off on time.”
«ما پرتاب شدن شاتل را تماشا کردیم.»
“We watched the shuttle blast off.”