character part
شخصیتی در داستان، نمایش یا فیلم.
A person in a story, play, or movie.
«شخصیت اصلی بسیار شجاع است.»
“The main character is very brave.”
«من این کاراکتر را در فیلم دوست دارم.»
“I love this character in the movie.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در مورد افراد داستان یا تاریخ به جای character استفاده میشود اما در مکالمه معمولی کمتر رایج است.
Formal. Can replace 'character' when referring to a person in a story or history but less common in casual talk. Works in 'a key figure in the novel' but not 'the character ran fast'.
ویژگیها یا خصوصیات شخصیتی یک فرد.
The qualities or features that form an individual's personality.
«او شخصیتی مهربان دارد.»
“She has a kind character.”
«شخصیت خوب در یک دوست مهم است.»
“Good character is important in a friend.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اغلب در بحث ویژگیها به جای character استفاده میشود اما بیشتر روی الگوهای رفتاری تأکید دارد.
Common. Often interchangeable with 'character' when discussing traits, but 'personality' focuses more on social and behavioral patterns.
یک حرف، عدد یا نماد در نوشتار یا چاپ.
A letter, number, or symbol in writing or printing.
«رمز عبور باید حداقل هشت کاراکتر داشته باشد.»
“The password must contain at least eight characters.”
«لطفاً کاراکترهای موجود در تصویر را تایپ کنید.»
“Please type the characters you see in the image.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. وقتی درباره علائم گرافیکی به ویژه در ریاضی یا رایانه به کار میرود. جایگزین برای حروف نیست.
Formal/technical. When referring to graphical signs especially in math or computing. Not interchangeable with 'character' for letters.
شهرت یا خصوصیات اخلاقی یک شخص یا گروه.
Reputation or moral qualities of a person or group.
«او مردی با شخصیت خوب است.»
“He is a man of good character.”
«شخصیت تیم در زمانهای سخت نمایان شد.»
“The team's character showed in difficult times.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. بیشتر برای نظر عمومی درباره کسی است و گاهی به جای character به کار میرود.
Common. Focuses mainly on public opinion about someone, less on internal traits, so sometimes interchangeable.