symbol
نشانه یا علامتی که نمایانگر یک مفهوم، شیء، یا رابطه است.
A mark, sign, or object that represents an idea, object, or relationship.
«کبوتر نماد صلح است.»
“The dove is a symbol of peace.”
«او برای نشان دادن عشق از نماد قلب استفاده کرد.»
“He used a heart symbol to represent love.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی درباره نشان دادن مفاهیم صحبت میکنیم قابل تعویض با symbol است، اما sign میتواند به اخطارها یا دستورها هم معنی دهد که symbol معمولاً ندارد. مثلا stop sign درست است اما stop symbol نه.
Common. Interchangeable with 'symbol' when referring to marks representing ideas, but 'sign' can also mean signals or instructions, where 'symbol' usually cannot. E.g., 'stop sign' works but 'stop symbol' does not.
رسمی. معمولا برای نمادهای رسمی یا نشانههای حکاکی شده به کار میرود و نسبت به symbol نمایانگر اهمیت بیشتری است.
Formal. Often used for official or heraldic symbols rather than general ones. 'Emblem' emphasizes representational meaning more than 'symbol'.
متضادها
کاراکتر یا نشانهای که برای نمایش چیزی در نوشتار یا چاپ استفاده میشود، مانند حروف یا اعداد.
A character or glyph used to represent something in writing or printing, such as letters, numbers, or signs.
«رمز عبور باید حداقل یک نماد ویژه داشته باشد.»
“The password must contain at least one special symbol.”
«نمادهای ریاضی شامل علامتهای جمع و تفریق هستند.»
“Mathematical symbols include plus and minus signs.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به حروف یا نمادهای سیستم نوشتاری اشاره دارد و معنای محدودتری نسبت به symbol دارد.
Common. Refers specifically to letters or symbols in writing systems, often narrower than 'symbol'.
رایج. وقتی به نشانههای چاپی اشاره میشود با symbol همپوشانی دارد، ولی sign گستردهتر و همیشه نمایشی نیست.
Common. Overlaps with symbol when referring to printed marks, but sign can be more generic and not always representational.