coward
کسی که دل و جرات ندارد و بهراحتی از خطر یا درد فرار میکند.
A person who lacks courage and is easily frightened or avoids danger or pain.
«او را بزدل خواندند چون مقابل قلدر نایستاد.»
“He was called a coward for not standing up to the bully.”
«بزدل نباش؛ به ترسهایت روبرو شو.»
“Don't be a coward; face your fears.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. به معنای خیلی بزدل است و بیشتر در نوشتار یا شعر استفاده میشود، نه در مکالمه روزمره.
Formal/literary. It means very cowardly and is less common, used more in written or poetic contexts, not everyday speech.
غیررسمی. معمول در زبان محاوره برای توصیف کسی که بزدل است، اغلب به صورت شوخی یا کنایه. معمولاً در بافت غیررسمی به جای coward میآید.
Informal. Common in spoken English to call someone cowardly, often playful or teasing. Interchangeable with 'coward' mostly in informal contexts.
متضادها
بیجرأتی نشان دادن؛ ترسیده یا ناتوان از روبهرو شدن با خطر یا سختی.
Showing a lack of bravery or courage; scared or afraid to face danger or difficulty.
«نگرش بزدلانهاش همتیمیهایش را ناامید کرد.»
“His coward attitude disappointed his teammates.”
«رهایی از دوستانش رفتار بزدلانه بود.»
“It was coward behavior to abandon his friends.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. بیشتر به معنی خجالتی یا کماعتماد به نفس است تا کاملاً بزدل؛ در بافتهای اجتماعی مختلف به کار میرود.
Common. Implies shyness or lack of confidence more than outright cowardice; usable in many social contexts.
رسمی/متداول. به معنی ترسیده بودن است؛ از نظر گستردگی کاربرد دارد و همیشه معادل دقیقی برای بزدل نیست.
Formal/common. Implies being full of fear; can be used broadly including metaphorically. Not always a direct synonym for cowardly.