deceitful
تمایل به فریب دادن یا گمراه کردن دیگران؛ راستگو نیست
Tending to deceive or mislead others; not truthful
«او در معاملات تجاریاش فریبکار بود.»
“He was deceitful in his business dealings.”
«یک فرد فریبکار اغلب حقیقت را پنهان میکند.»
“A deceitful person often hides the truth.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. میتواند جایگزین deceitful در موارد کلی درباره دروغ و تقلب شود اما کمتر اشاره به نیرنگهای پنهانی دارد. مثلا «شخص غیرصادق» خوب است؛ «شخص فریبکار» بیشتر به حیلهگری اشاره دارد.
Common. Can replace 'deceitful' in general contexts about lying and cheating but is less about subtle tricks. E.g. 'dishonest person' fits well; 'deceitful person' feels more about cunning.
رسمی. بیشتر در متون حقوقی یا تجاری برای معنی از رانمایی عمدی بهخاطر سود استفاده میشود. در مکالمات روزمره غیرقابل تعویض است.
Formal. Used mainly in legal or business contexts to mean deliberately deceptive for gain. Not interchangeable in daily conversations about personality.