بازگشت
defame
de·fame/dɪˈfeɪm/
de-removal or reversalfamereputation
verb (فعل)formal
past (گذشته): defamedpast participle (مفعولی): defamed-ing (حال): defaming3rd (سوم): defames
تهمت زدنبدنام کردن
بیاعتبار کردن شخص با گفتار نادرست یا مضر.
To damage someone's good reputation by making false or harmful statements.
«او توسط شایعات کذب بدنام شد.»
“He was defamed by false rumors.”
«تهمت زدن به کسی میتواند پیامدهای قانونی داشته باشد.»
“Defaming someone can have legal consequences.”
تفاوت با واژههای مشابه
slander— تهمت زدن
متداول. وقتی به اظهارات کذب شفاهی آسیبزننده به شهرت اشاره دارد جایگزین است.
Common. Interchangeable when talking about spoken false statements harming reputation.
libel— تهمت نوشتاری
رسمی. در زمینه اظهارات کذب مکتوب جایگزین است.
Formal. Interchangeable with 'defame' in written false statements context.