عمل ترک کشور، حزب یا گروهی برای پیوستن به طرف مقابل.
The act of abandoning one's country, cause, or group to join an opposing one.
«فرارش به حزب مخالف همه را شوکه کرد.»
“His defection to the opposing party shocked everyone.”
«در طول جنگ، چندین نظامی به دشمن فرار کردند.»
“During the war, there were several defections of soldiers to the enemy.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/متداول. ترک مکان یا وظیفه بدون اجازه، عمدتاً در زمینه نظامی؛ در زمینه سیاسی و نظامی اغلب مشابه تعریف است.
Common/formal. Means leaving a place or duty without permission, mostly military; often interchangeable in political or military contexts with defection.
رسمی/مرسوم. تأکید بر نقض اعتماد یا وفاداری؛ از فرار که شامل ترک گروه است، جامعتر است.
Common/formal. Emphasizes breach of trust or loyalty; can be broader than defection which implies leaving a group physically.